Untitled Document

 

 

 

ลอนดอนสุดท้ายของเดือนธันวาคม

สวัสดีวันศุกร์ที่ 25 Dec 2009 (2552)

08.50 am Doha's time , 12.50 pm Th's time.

เพิ่งกลับมาจากลอนดอนค่ะ รอบนี้ได้บินกับรุ่นน้องที่สายการบินเก่าด้วย แหะๆ ตอนนี้จะเรียกว่าเป็นรุ่นน้องก็ไม่ได้ เพราะว่าน้องเค้าเป็นหัวหน้าบ้านเล็กไปแล้ว (CS) รุ่นน้องจากที่ทำงานเก่าได้เป็นหัวหน้าบ้านเล็กกันเกือบหมดละค่ะเท่าที่รู้และหนึ่งในนั้นก็คือ "หลี่ถัง" นั่นเอง

ตอนแรกที่เห็นรายชื่อก็ยังไม่แน่ใจว่าใช่หรือไม่ใช่ เพราะว่าตอนอยู่ที่ทำงานเก่าเราก็ไม่เคยได้บินด้วยกัน แต่ว่าเราก็รู้จักกันอยู่ ตอนแรกน้องเค้าก็ไม่กล้าทักว่าเฮ้ยใช่ "พี่ทิพ" ป่าววะแต่หน้าคุ้นๆ มากๆ (เราเปลี่ยนชื่อน่ะค่ะ หมอดูให้เปลี่ยนทั้งชื่อจริงและชื่อเล่น ไม่เชื่อก้ต้องเชื่ออะค่ะ เพราะว่าก็คิดจะเปลี่ยนชื่อแล้วก็ต้องทำตามให้ครบสูตร ก๊ากกก ตอนนี้ทั้งที่บ้านและเพื่อนๆ(บางคน) ก็เรียกชื่อเราด้วยชื่อใหม่กันหมด นั่นคือ "นัจ" และเราก็คุ้นเคยกับชื่อใหม่นี้แล้วด้วย เพราะว่าก็ใช้มาได้หลายปีละเนี่ย อีกอย่างชื่อเล่นเราต้องสะกดแบบนี้ด้วยนะคะ หุหุหุ เรื่องเยอะได้อีก)

ตอนแรกเราก็ไม่กล้าทักน้องและคุยกับน้องเราก็นั่งเรียบร้อยเป็นเด็กใหม่น่ารักเพราะว่ากลัวทักไปน้องจะบอกว่าไม่เห็นรู้จักจะหน้าแหกอีก อยู่แบบเจียมตัวนี่ล่ะ และไฟล์ทนี้ก็มี f1 คนไทยอีกคนชื่อ "ลักกี้" ค่ะนิสัยน่ารักมากๆ ตอนเสร็จจากบรีฟแล้ว เดินมาคุยมาถามเราว่า "น้องชื่ออะไรน่ะ" อุ้ยเราก็ดีใจเลยมีคนมาเรียกน้อง เลยบอกว่าชื่อ "นัจ" ค่ะ ก็ไม่ได้อะไรมาก เค้าก็บอกว่าหน้าตาน้องเหมือนไม่ใช่คนไทยเลยนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ  ต้องคะว่าเราคือกะเหรี่ยงแน่ๆ ฮ่าๆๆ

พอขึ้นเครื่องก็มีการเตรียมงานกันไม่ว่าจะทำเรื่องเซฟตี้เช็ค เซคคิวริตี้เชค หรือว่าเตรียมเรื่องเซอร์วิสออนกราวด์ และในที่สุดหลี่ถังก็ถามว่า เอ่อตัวเองชื่ออะไรอะชื่อเล่นน่ะ (คงสงสัยอยู่นาน) เราก็เลยหัวเราะแล้วบอกว่า ตอนแรกชื่อ "ทิพ" แต่ตอนนี้เปลี่ยนชื่อเป็น "นัจ" แล้วค่ะ เท่านั้นล่ะ หลี่ถังหัวเราะแล้วยกมือไหว้ (ซะงั้น) พร้อมกับบอกเราว่า เนี่ยผมก็ว่าอยู่ว่าใช่พี่ทิพป่าววะทำไมชื่อนี้วะไม่ใช่ชื่อที่เคยรู้มาก่อน เราก็เลยบอกเหตุผลไปเรื่องการเปลี่ยนชื่อ ตอนนี้หลี่ถังก็เรียกเราด้วยชื่อใหม่ค่ะ ก๊ากกกก บังคับทุกคนให้เรียกด้วยชื่อใหม่ให้หมด

ไฟล์ทลอนดอนไฟล์ทนี้เป็นลอนดอนสุดท้ายในรอบเดือนธันวาคมปี  2009 ในรอบเดือนนี้เราได้ไปทั้งหมด 4 ลอนดอน บินกันเป็นลอนดอนเนอร์ไปเล้ยยย การทำงานขาไปไม่มีปัญหาเท่าไรก็ช่วยกันทำงาน มีแต่ว่าผู้โดยสารเรื่องมากและบ่นมากกกกกกกกกกก อีกอย่างสายการบินมีการเปลี่ยนแปลงเมนู ช่วงวันที่ 23-25 Dec เค้ามีคริสต์มาสเมนูค่ะ คือเพิ่มไก่งวงเข้ามาบนเครื่อง (แต่ผู้โดยก็ไม่ค่อยสั่งอะ สั่งแต่แกะที่โหลดมาน้อยมากๆกันซะงั้น) และสุดท้ายช้อยส์แกะก็หมดไป ทำให้ผู้โดยสารบางคนไม่พอใจ(อย่างรุนแรง) บ่นว่าสาระพัด จนอีเจ้ตัวเล็กๆอย่างเราเนี่ยต้องขอโทษไม่รู้จะขอโทษยังไงแล้วเนี่ย พอเราขอโทษเสร็จผู้โดยก็เหมือนอารมณ์เย็นลง และมาพูดกับเราว่า It's not your fualt either !  ค่ารู้ค่ะ แต่บริษัทจ้างพวกเรามาให้มาขอโทษผู้โดยเรื่องแบบนี้ล่ะค่ะ เราก็เลยบอกผู้โดยสารไปว่าไม่ว่าอย่างไรเราก็ต้องขอโทษอยู่ดี แล้วสุดท้ายเรื่องช้อยส์ข้าวไม่พอก็จบไป

พอแลนด์อากาศที่ฮีทโทร์ลไม่หนาวเท่าแกทวิค อีเจ้ชินอากาศหนาวๆละกับพวกลบห้าลบหกเนี่ย (พูดจาได้น่าถีบไม่เปลี่ยน) พอลงเครื่องมารอบนี้แค่ห้าองศาเท่านั้นเราก็เดินลิ่วๆ ไม่รู้สึกว่าหนาวสักเท่าไร ลูกเรือคนอื่นก็บ่นๆกันว่าหนาวมาก อีเจ้หนังหน้าด้านละ เจอลมหนาวมาเยอะจนหน้าเหียกด้านไร้ความรู้สึก พอนั่งบนบัสลักกี้ก็หันมาคุยกับเรา ว่าได้ข่าวว่าเป็นรุ่นพี่พร้อมกับยกมือไหว้เรา (อีกละ ไหว้ทำไมแว้ ไม่อยากแก่) เราก็บอกว่าเฮ้ยไม่จริงหรอก ตอนนี้เราต้องยกมือไหว้ทั้งลักกี้และหลี่ถังเลยต่างหาก เพราะว่าเราจูเนียร์มากๆ (มากจริงๆถ้าเทียบไอดีกับสองคนนี้)

วันนี้ทั้งหลี่ถังและลักกี้ออกไปชอปปิ้งกันค่ะ แล้วหลี่ถังหันมาถามว่า พี่นัจไม่ออกไปไหนเรอ? เราก็ทำหน้าตาไร้ความรู้สึกมากๆพร้อมกับบอกว่า ไม่อะค่ะพี่เบื่ออย่างแรง กะนอนดูหนังที่ห้องดีกว่า

พอถึงโรงแรม ในใจก็นึกว่าตูมาทีไรเนี่ยได้ห้องที่ฮีทเตอร์ไม่ทำงานทุกที รอบนี้กะว่าจะมาขอตัวฮีทเทอร์ไปตั้งในห้องค่ะไม่งั้นก็นอนไม่ไหวแน่ๆ ใส่เสื้อหนาเท่าไรก็ไม่หายหนาว

แต่พอเข้าห้องไป กรี๊ดดดดดด ดีใจ เหวี่ยงกระเป๋าทิ้งเลย คือเปิดประตูก็เจอความอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาเลยทีเดียว รอบนี้เลยถือว่าดีมากๆได้ห้องที่อุ่นๆกับเค้าซะกะที รอมานาน

ไม่ต้องสงสัยว่าไม่ออกไปไหนแล้วอีเจ้จะกินอะไร

มาม่า อร่อยๆ มีสารไอโอดีนด้วย

กินแต่มาม่าค่ะไม่ไปไหนเลย นอนดูหนัง กำลังรอดูซีรี่ส์เรื่อง one tree hill มาลอนดอนแต่ละทีก็นอนดูมันเรื่องนี้ล่ะ แต่ก่อนดูซีซั่นแรกๆที่ช่องยูบีซีเมืองไทย แล้วก็ไม่ได้ดูนานมากๆ ๆๆๆ ในที่สุดวันหนึ่งก็เปิดมาเจอ แล้วก็เลยตามดูแต่ไม่ได้ติดต่อกันนะคะ แต่วันนี้โชคร้ายไม่มีซะงั้นน่ะ

นอนดูข่าวสนามบินแกทวิคมีสายการบินยกเลิกเที่ยวบินเพราะว่ารันเวย์มีหิมะแล้วเป็นน้ำแข็ง ก็มีประกาศออกมาว่าก่อนออกจากบ้านให้ผู้โดยสารโทรเช็คกับทางสายการบินก่อนว่ามีการยกเลิกเที่ยวบินหรือไม่ (แน่ล่ะ อีแกทวิคเนี่ย หนาวได้ใจ)

และก็ถือว่าเป็น white x'mas eve

เราก็นอนพลางคิดไปว่า มรึงอย่ามายกเลิกเที่ยวบินนะการ์ตาร์ คืนวันที่ 25 ตูจะไปญี่ปุ่นเฟ่ย เพราะว่านอนเขม่นตาขวามาตลอดเลยจก็คิดจะมีเรื่องไรเกิดกับตูวะเนี่ย ??

ในที่สุดก็ไม่มีการยกเลิกหรือว่าดีเลย์ของไฟล์ทขากลับค่ะ แต่ขากลับผู้โดยสารโอเว่อร์บุค และมีการโอนบางส่วนให้ไปนั่งบีซี และในชั้นประหยัดก็ "เต็ม" ค่ะ

และเครื่องที่ใช้ในวันนี้เป็นเครื่องที่มีปัญหา IFE มีหลาย seat ที่ไม่ทำงาน เหอๆๆ หนาวๆร้อนๆ และสุดท้ายสิ่งที่คิดก็บังเกิด อย่างว่าทำงานสบายมานานไม่ต้องทำเดโม่  (demonstration)มานาน ก็ตั้งแต่อยู่สายการบินสัญชาติไทยเท่านั้นล่ะค่ะที่ทำแมนวลเดโม่

สุดท้ายพวกเราก็ต้องทำ manual demonstration เพราะว่าสกรีนไม่ทำงานหลายตัว ก็เลยต้องทำกัน เรากับหลี่ถังหัวเราะกันดังมากๆ ตอนทำเสร็จ หลี่ถังหันมาถามว่า "พี่นัจนึกถึงวันเก่าๆมะ ที่เราทำแมนวลเดโม่กันน่ะ" เราก็บอกว่า "เออจิ เนี่ยสบายจนเคยตัว เกือบทำไม่เป็นละ ก๊ากกก"

หลังเครื่องขึ้นไปแล้วโซนที่เราเสิร์ฟผู้โดยสารไม่เรื่องมากค่ะ น่ารัก กินไรก็กินให้กินไรก็เอา มีแต่ขอเหล้าขอเบียร์ขอน้ำกระป๋องกันเยอะมากๆ อีเจ้เปิดมือระวิง และในที่สุดก็ได้เรื่องและได้เลือด ไม่รู้เปิดกระป๋องอีกท่าไหนตอบตัวเองไม่ได้ มันบาดนิ้วกลางอีเจ้ตรงข้อพับนิ้วพอดีค่ะ แล้วเป็นตอนเสริฟผู้โดยสารด้วย ตอนแรกก็ว่าเจ็บแต่ก็ไม่รู้สึกว่าอะไรมากมายคิดว่าแค่รอยถากนิดหน่อยเพียงแต่เจ็บมากกว่าปกติ แต่สุดท้าย ตอนส่งไวน์แดงให้ผู้โดยสาร อุว้ายแม่เจ้า เลือดไหลนองมาที่นิ้วค่ะ

เราเลยเอากระดาษทิชชู่มาซับ นึกว่าเลือดจะหยุด แต่ก็ไม่หยุด ไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง หมดทิชชู่ไปหลายแผ่นก็ไม่หาย เอาน้ำแข็งมาประคบก็ไม่หยุด ตอนซับเลือดนี่อีเจ้ไม่ได้หยุดเสิร์ฟนะคะ มือก็เสิร์ฟปากก็ถามผู้โดยว่าดื่มอะไร แต่ดีที่มันบาดจนใกล้จะเสร็จโซนตัวเองเลือดมันทะลักออกมา มันจะมาทะลักทำไมเนี่ยทำไงก็ไม่หยุด สรุปมือขวาเราเกรอะเลือดค่ะ

มันดูไม่ไฮจีนมากๆที่เสริฟผู้โดยพร้อมกับมือที่เดี้ยงๆแบบนั้นแต่ก็ไม่รู้ทำไงเหมือนกัน มันหยุดไม่ได้ ผู้โดยสารเรียกร้องเหลือเกิน ก๊ากกกกก สุดท้ายพอหมดโซนตัวเองจะรีบเข็นคาร์ทเข้าครัว ค่ะ แต่พอเข็นคาร์ทไปถึงอีกโซนผู้โดยสารจับตัวเราไว้เลยค่ะ ขอเหล้าขอน้ำเพิ่ม ได้ข่าวว่าคาร์ทข้างหน้ายังไม่ไปไหนเลย มรึงขอตูอีกแล้วหรือเนี่ย แต่พอผู้โดยคนนึงเห็นเราเอากระดาษมาซับเลือดที่นิ้วอยู่นั่นล่ะ และเค้าก็เห็นว่ากระดาษเปื้อนเลือดมากมาย มันชะโงกมาดูแล้วถามว่า  are you ok? อีเจ้ได้ทีเลยโชว์นิ้วที่เลือดอาบให้มันดูแล้วบอกว่า ฉันเลือดออกอะ จะดื่มอีกรอบอะรอก่อนได้ไหม เราต้องรีบกลับเข้าครัว อีกอย่างเด๊วเราก็เสริฟข้าวพร้อมเครื่องดื่มอีกให้รอขอตอนนั้นละกันนะ มันก็พยักหน้าเหมือนเข้าใจ แต่บางคนไม่เข้าใจค่ะ อีเจ้เลือดอาบมันก็ไม่สนมันจะกินแต่เหล้า (ให้มันได้งี้สิคะ)

สุดท้ายพอเข็นคาร์ทเข้าครัวได้ เพื่อนร่วมงานไล่ให้ไปข้างหน้าไปเอาพลาสเตอร์ยามาแปะ ดูเค้าตกใจกันมากๆ (ตกใจทำไมแว้) พอได้พลาสเตอร์ยามาแปะ เลือดก็ยังไม่หยุดไหลค่ะ ฮ่าๆๆๆ ซึมออกมานอกพลาสเตอร์ยากันเล้ยยยย ให้ได้งี้สิจ๊ะ แต่เราก็ผ่านมาได้ไม่มีปัญหา ทำงานกับผู้โดยสารเต็มๆนี่สนุกดีค่ะ

เราก็เลยซี้กับผู้โดยสารสองคนเป็นคนอังกฤษที่นั่งอยู่โซนที่เรารับผิดชอบน่ะค่ะ คนแรกแก่ละแต่แต่งตัวแร่ฟโย่มากๆแหวนเอย สร้อยเอยห้อยครบ ก๊ากกก อีกคนสักทั้งตัวเลยเจาะหูสองข้างห่วงเบ้อเริ่มกล้ามโตมาเชียว ดูแต่ละคนที่อีเจ้สนิทจิน่าคบทั้งนั้น ก๊ากกกกก

คือที่ไปสนิทกับเค้าเนี่ย เพราะว่าเราให้เหล้าไม่อั้นอะ กินได้กินอย่าสร้างความเดือดร้อนละกัน ก๊ากก เค้าก็ถูกใจสิคะ แล้วเค้าก็ดื่มกันเก่งด้วย เราก็คิดว่าเค้าดื่มกันรู้ลิมิตน่ะค่ะ แล้วสองคนนี้ต่อไฟล์ทไปกรุงเทพด้วย เหอๆๆไม่อยากนึกภาพว่าผู้โดยสารบนเครื่องที่กินกับจนเพียบแป้ไปด้วยเหล้าแล้วเนี่ยจะต่อไฟล์ทไปกรุงเทพเนี่ย บนไฟล์ทนั้นจะนรกแตกแค่ไหน ก๊ากกก

ผู้โดยสารที่มีรอยสักทั้งตัว เดินมาเข้าห้องน้ำอีเจ้ก็ทำงานวุ่นๆ (กำลังจะไปล้างส้วมน่ะค่ะ) เค้าเห็นเราทำงานเค้าก็เลยเดินแร่พโย่มาหาน่ะค่ะเดินมาหาพร้อมทั้งโยกตัวไปมาทำมือโย่ๆด้วยและบอกว่าจะเข้าห้องน้ำ อีเจ้ก็ไม่สำเหนียกว่าตูน่ะลูกเรือเฟ่ย ต้องมี decorum สิฟะ แต่นี่เราได้หามีไม่ ก็ทำท่าแร่พโย่โยกๆทำมือโย่ๆตอบกลับไปว่า เชิญเข้าจ้า ผู้โดยก็หัวเราะแล้วก็แร่พโย่เข้าห้องน้ำ ก๊ากกกกกกกกก  ประสาทพอกันทั้งผู้โดยสารและลุกเรือ

พอผู้โดยสารแร่พโย่ของแท้ด้านหน้าเดินมาหาอีเจ้ บอกว่าอยากกินเบียร์เราก็กำลังเก็บขยะอยู่ที่เคบินด้านหลัง เราก็บอกว่าเด๊วเราเอาไปให้นะ มีการบ่นอีกว่าเนี่ยเค้าเห็นคนอื่นน่ะเดินมาขอเหล้ากินในครัวเลยนะทำไมคนพวกนั้นได้ล่ะ อีเจ้ตัดความรำคาญเลยเดินไปหยิบให้เลย เค้าคงนึกว่าเราโกรธแต่ปล่าวน่ะคะ ไม่ได้โกรธเพียงแต่ว่าเก็บขยะอยู่น่ะ จะให้เห็นภาพว่ามือเพิ่งเสร็จจากเก็บขยะแล้วหยิบเบียร์ให้เนี่ยมันก็น่าเกลียดอยู่นะ แต่ถ้ายูไม่มายด์ไอก็ทำได้จ้า พอเราเดินผ่านผู้โดยสารท่านนี้ทีไร เค้าต้องขอโทษเราทุกครั้งไป ที่ว่าเค้ามารบกวนเรา เค้าก็บอกว่าไอรู้นะว่ายูยุ่งมากๆและก็ทำงานหนักมากๆ (ไม่ต้องขอโทษหรอกค่า ทำให้ได้ไม่ใช่เหล้าที่เราเสียเงินน่ะ อยากกินเท่าไรบอกมา เจ้จัดให้ ก๊ากกกก)

เรียกว่าไฟล์ทนี้เหนื่อยมากๆก่าจะได้กินข้าวก็ตอนเครื่องจะแลนด์แล้วค่ะ หัวหน้าบ้านใหญ่ประกาศให้เก็บผ้าห่มอะคะได้กินข้าวไปหน่อยนึง ฮ่าๆๆ ดีๆได้ไม่อ้วน

พอแลนด์แล้วก็ส่งผู้โดยออกจากเครื่อง ผู้โดยสารที่สักเต็มตัวก็เดินมายิ้มแล้วบอกว่าขอบคุณนะสำหรับทุกอย่าง ยูเนี่ยดีมากๆ (ค่ะให้กินเหล้าไม่อั้นเลยค่ะ) เค้าโชคดีจริงๆที่เจอเราบนเครื่องแล้วก็บอกว่าเรายิ้มสวยนะ ฮ่าๆๆๆ ขอบคุณค่า เค้าบอกว่ารอบหน้าเจอกันนะ เราก็บอกว่าจ้ารอบหน้าเจอกัน แต่ว่าไม่รู้ว่าเมื่อไรนะ ฮ่าๆๆๆๆ

แล้วก็จริงดังคาด พอมาถึงรอสเตอร์ก็ออกค่ะ

เดือนหน้า (มกราคม) ตารางไม่เทพเหมือนเดือนนี้แล้วค่ะ เดือนนี้ไม่มี turn around เลยได้แต่ยูโรปกับญี่ปุ่น เทพมากๆตาราง

แต่เดือนมกราคม ISC (Indian sub continental) กลับมาหาอีเจ้อีกแล้วค่ะ ดับเบิ้ลเซคเตอร์ก้ได้ มีเทรนนิ่งอีกต่างหากหนึ่งวัน

 ที่สำคัญ ฮ่วยๆๆๆ วันที่ 1 -10 ท่านจัดให้เราบินแค่ไฟล์ทเดียว แล้วเดือนหน้าอีเจ้จะกินไรล่ะค่ะ พร้อมกับให้วันหยุดยาวติดต่อกันห้าวันติด กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ให้มาทำไมเนี่ย ตูก็ยังซื้อตั๋วไอดีกลับบ้านไม่ได้เนี่ยยยย กรี๊ดดดดดด หลังจากนั้นให้อีเจ้บินติดต่อกันรวดเจ็ดวันไม่มีหยุดกรี๊ดดดดดดดด จะหนักไปไหนเนี่ย???

งานคือเงินท่องไว้ แต่จัดตารางแบบนี้ตูจะซักผ้าทันได้ไงแว้เนี่ย???? คงต้องเข้าไปหายูนิฟอร์มแล้วก็ซื้อกางเกงเพิ่มละค่ะ เพราะว่าไม่งั้นใส่ไม่พอแน่ๆ บินติดๆกันเลย

เอาค่ะ ท่านให้ไฟล์ทอะไรเรามาก็บินไป อย่าหือ อย่าอือ อย่าแอะ ก้มหน้าทำไปเด้อออ ฮ่วย

และเดือนหน้าก็ไม่มีลอนดอน ไม่มีญี่ปุ่นที่รัก แง่ๆๆๆๆๆๆ ทำไมไม่ให้ตูเนี่ย

ของซันนี่ได้ข่าวว่าได้บินกรุงเทพด้วย โอ้วน่าอิจฉามากมาย แต่ซันนี่ก็เสียวๆว่าจะโดนเปลี่ยนเครื่องหรือเปล่า เฮ่อ ลุ้นกันต่อไป

วันนี้คืนนี้น่ะค่ะไปญี่ปุ่นจะกลับมาวันที่ 29 ดีนะเนี่ยถอยเนทบุคมาละ รอบนี้ได้เอาไปใช้งานจริงๆซะที ฮ่าๆๆๆ จะได้คุ้มเงิน

ไปละคะต้องไปจัดกระเป๋าและนอนพักละ

Merry X'mas and happy new year กันทุกๆคนนะคะ

บ๊ายบายลอนดอน เมื่อไรจะได้บินอีกไม่รู้เหมือนกัน แล้วแต่บุญพาวาสนาส่งนะจ๊ะ

.......................................................................................

 

     Share

<< มิลาน หนาวจัง..กินเที่ยวที่ Kyoto ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ >>

Posted on Fri 25 Dec 2009 14:30

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อความรักเดินทางมา...
Happy Time in Madrid (^V^)
roommate กำลังจะมา ??
หนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันได้เรียนรู้ว่า..
กินเที่ยวที่ Kyoto ส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
ลอนดอนสุดท้ายของเดือนธันวาคม
มิลาน หนาวจัง..
หิมะตกลบหกองศาที่ลอนดอนกับเพื่อนเอาแต่ใจ และข่าวร้ายของเรา..
ลอนดอน และลอนดอนอีกครั้ง...
miscellaneous..
Osaka (shinsaibashi) กินกันมันส์จนถังแตก

 




 

 

 

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

 

เลือดเป็นสีเขียวหรือสีแดงอะพี่ 555
Joke   
Tue 29 Dec 2009 19:32 [7]

แฟนขี้บ่น ฮ่า ๆๆๆ ครราวหน้าคราวหลังก็ระวัง ดูจิ้ มือโดนบาดจนเปื่อยแล้วมั้งน่ะ จุฟๆๆๆ
แฟน   
Mon 28 Dec 2009 8:57 [6]

ทั้งได้เรื่องและได้เลือด
มิเป็นไรน๊า
เด๊วปีใหม่มา อะไร อะไร ต้องดีขึ้นแน่ๆ

^^
cTc   
Sun 27 Dec 2009 14:23 [5]

เจ้้้้... อยากไปหาใจจะขาดรอน ๆ เฮ้อออ มันทำงานกันชักช้าได้ใจจริง ๆ

รอก่อนน้าาาาาา ^^

ปล.. พี่นัจอยากได้อะไรที่ กทม. ป่ะ list มาได้เลยนะ ว่าจะออกไปหาซื้อเตรียม ๆ ไว้ล่ะ จะได้ไม่ฉุกละหุก list โลด ได้โลดๆ กรั่กๆๆๆ
Wonderjib   
Sat 26 Dec 2009 14:32 [4]

บ่นอะไรของแกเนี่ย ยาวววววววว ซะ จะบอกว่า แกน่ะ ติดคำว่า " ก๊ากกก " แล้วนะไอ้ตูด หุหุ คราวหน้าตัดทิ้งไปบ้าง เพราะมันเปลือง แล้วคนอ่านเค้าก็จะอ่านแบบซ้ำ ๆ เชื่อดิ มันก็จะดูน่าเบื่อ ( ขอวิจารณ์นิดนะเพื่อน ) แล้วก็ ชื่อใหม่กะชื่อเก่าอ่ะ ฉันเรียกชื่อเก่าได้ม๊ะ อะไรที่มันเก่า ๆ สำหรับฉัน มันคือจุดเริ่มต้นของการมิตรภาพสำหรับฉัน ( อนุญาตเปล่า ? )
Fhay   
Sat 26 Dec 2009 9:14 [3]

คุณนัจ ขอบคุณมากค่ะ สำหรับคอมเม้นท์ดีๆนะคะ
ตัวเราอ่ะ ไม่ได้กลัวที่ต้องไปอยู่ไกลหรอก เเต่เเอบคิดนิดนึงว่าชอบงานนี้จริงป่าวหว่า เเค่นั้นเเหละค่ะ เห็นเรื่องคุณนัจบินไปไหนมาไหนก็สนุกดี นึกภาพออกเลย อีกหน่อยอาจจะได้กลับมาบ่นเเบบนี้บ้าง อิอิ เดือนกุมภาขอให้ได้กลับบ้าน เเล้วก็ได้ไฟล์ทดีๆนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะ เทคเเคร์ค่ะ
Sweetmoment   
Sat 26 Dec 2009 8:57 [2]

เจ๊ ต้องตั้งชื่อไดอารี่หน้านี้เปน ลอนดอนสุดท้ายของปีตังหาก อิๆ ได้เข้ากับการต้อนรับปีใหม่นะ
แล้วนี่บ่นอะไรเนี่ย เต็มหน้าเล่ยยย คนแก่ก้เงี้ย 555 อะล้อเล่งน่า Merry Chrismas นะเจ๊ บ๊ะบาย จุ๊บๆ
Sunny   
Sat 26 Dec 2009 4:50 [1]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

theme by : tarn.lovedairy