สวัสดีวัน พฤหัสบดีที่ 27 Oct 2011 (2554)
วันที่เมืองไทยเราน้ำยังท่วม และน้ำได้ทะลักเข้าบางกอกเป้นที่เรียบร้อยแล้ว
วันที่เป็นวันแห่งความเศร้าของเราอีกวัน
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time,
but you cannot fool all the people all the time.
- - Abraham Lincoln - -
คุณหลอกคนทุกคนได้ในบางเวลา และหลอกบางคนได้ตลอดเวลา แต่ คุณไม่สามารถหลอกทุกคนได้ตลอดเวลา
ช่วงเวลาของเราตอนที่ราเคยคิดว่ามันจะมีสุข ตอนนี้มันออกมาชัดเจนมากแล้วว่ามันไม่ได้สวยงามอย่างที่ฝันไว้.. เราคงทำไรไม่ได้มากแล้ว ก็ทำได้เพียงทำใจและทำความเข้าใจ
มันเป็นช่วงเวลาแห่งความเหนื่อยหน่าย
มันยากเหลือเกินแล้วที่เราจะเหนี่ยวรั้งอะไรเอาไว้ให้เหมือนเดิม ในเมื่ออีกคนเดินถอยและอีกคนคอยวิ่งตาม... มันช่างไม่บาลานซ์กันเลย .. แต่จะโทษใครได้เราก็ต้องทำใจยอมรับในสิ่งที่มันจะต้องเป็นไป
ช่วงนี้ตารางการทำงานเราก็แน่นซะเหลือเกิน ไม่มีเวลาได้หายใจ แต่คนทำงานอย่างเราก็ยังมีช่วงเวลาขี้เกียจ เหมือนแต่งตัวไปทำงานงั้นๆแต่จิตใจก็ยังพะวงกับเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่ แต่ตอนนี้เท่านั้นที่เราจะเป็นแบบนี้ ต่อไปเรื่องราวต่างๆมันต้องดีขึ้น.. ต้องดีขึ้นแน่นอน..
เมื่ออาทิตย์ก่อนได้มีไฟล์ทไปเวนิส ครั้งแรกของเรามันก็ต้องเป็นธรรมดาที่ตื่นเต้นดีใจกับการไปเที่ยว อาจจะดีใจมากไปหน่อย พอไปถึงโรงแรมก็ล้มคะมำหน้าโรงแรมไปเลย ผลที่ได้คือส้นเท้าบวมเป่งม่วงช้ำน่ากลัวมาก พร้อมด้วยขาก็เขียวบวมปุ่ยเช่นกัน ไม่รู้เดินยังไงสินะ
ไฟล์ทเวนิสไฟล์ทนี้ลูกเรือดี กัปตันดี น่ารัก เราออกไปเดินเล่นกันทั้งกลุ่มเลย ทานข้าวเย็นด้วยกัน มันช่างเป็นเวลาแห่งสุขจริงๆ แม้ว่าจะได้อยู่ที่เวนิสสั้นนัก แต่พวกเราก็ยังได้เก็บภาพความประทับใจเอาไว้.. ซึ่งพวกเราทุกคนไม่มีวันลืมแน่นอน..
คิดถึงเวนิส..

เวนิสเมืองที่คนใช้เรื่องในการเดินทางมากกว่ารถ
เมืองที่เราคิดว่าน่าจะมีคลองมากกว่าถนน(คิดเอง)
เมื่องที่อาคารต่างๆทรงโบราณน่าพิสมัย
เมืองที่มีความทรงจำและประวัติศาสตร์มายาวนาน
เมืองแห่งความโรแมนติค
เมืองที่หากเดินคนเดียว จะเหงามากกว่าที่เคยเป็น..
พรุ่งนี้เราจะมีไฟล์ทไปบรัสเซล ได้วันหยุดที่นั่นด้วยและก้เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่เราได้ไฟล์ทนี้ ช่วงเวลานี้เหมาะแล้วแก่การเก็บเกี่ยวประสบการณการท่องเที่ยวก่อนที่เราจะรีไทร์ตัวเองออกไป .. แล้วพบกันใหม่กับภาพประทับใจที่บรัสเซล เบลเยี่ยม
จบการรายงานข่าวจากดินแดนทะเลทรายที่กำลังย่างเข้าสู่ฤดูหนาวและฤดูแห่งความเหงาแล้ว...